Gezinstherapie

Zowel in kerngezinnen als in nieuw samengestelde gezinnen zijn er momenten waarop de onderlinge relaties stroef lopen. Soms zijn relaties al vanaf het begin niet gezond en lijkt het uitzichtloos om hierin verbetering te krijgen.

Gezinstherapie helpt en ondersteunt in het proces van elkaar op een dieper niveau te ontmoeten en van daaruit te leren spreken. Je leert jezelf en elkaar kennen op de kwetsbare laag, waardoor nieuwe bewegingen mogelijk zijn.

Dit werkt bevrijdend voor iedereen, zelfs voor degenen die ‘buiten het conflict stonden’.

In a gentle way, you can shake the world.

~ Mahatma Gandhi

Voor wie?

Gezinsleden die bij mij terechtkomen staan vaak tot aan hun lippen in het water. Ze voelen zich teleurgesteld, tegengewerkt, in de steek gelaten of zelfs verraden door hun partner, ouder of plusouder. Soms lopen de spanningen zo hoog op dat praten niet meer mogelijk is en de situatie uitzichtloos lijkt.

Hoe zou het zijn als...

Jullie je weer gezien, gehoord en gewaardeerd zouden voelen?

Jullie ruzies zouden kunnen vermijden en oplossen?

Jullie weer samen zouden kunnen praten, eten en lachen?

Gezinstherapie helpt je om gevoelens bespreekbaar te maken en trauma’s te verwerken. Daardoor kunnen negatieve patronen eindelijk wijken voor een positieve dynamiek waarin elk gezinslid zich gezien en gehoord voelt zodat het zich op een gezonde manier kan ontwikkelen.

Hoe werkt het?

Terugkerende ruzies in gezinnen lijken vaak over trivialiteiten te gaan, zoals zakgeld, schermtijd of bedtijd. Maar in feite gaan ze over iets veel fundamentelers, iets waar ieder mens naar verlangt: verbondenheid met zijn verwanten.

Wanneer ons gevoel van verbondenheid in het gedrang komt, nemen angsten en twijfels de overhand. Ons primaire angstsysteem treedt in werking en alle interne alarmbellen gaan af.
In een wanhopige poging de ander troost te ontlokken of om onszelf te beschermen nemen we toevlucht tot allerlei overlevingsstrategieën: we gaan de ander beschuldigen, we pleasen, we passen ons aan totdat we van onszelf vervreemd zijn, we klampen ons vast of trekken ons terug.

Die strategieën hebben zelden het gewenste effect. En als ze de standaard omgangsregeling binnen het gezin worden, duwen ouders, partners, broers en zussen elkaar steeds verder weg. Mijn aanpak vertrekt niet vanuit het conflict (het symptoom) maar vanuit de onderliggende emoties: dit is vaak de angst om elkaar kwijt te raken, geen goede moeder/vader/plusouder te zijn, de angst niet te kunnen voldoen en twijfelen aan zichzelf (ligt het niet allemaal aan mij?).

Als therapeut help ik jullie om deze gevoelens te onderzoeken en te doorvoelen om ze dan op een veilige, gecontroleerde en gestructureerde manier naar elkaar uit te spreken. Daardoor ontstaat een versterkte basis in jezelf (‘ik ben niet gek’) alsook wederzijds begrip binnen het gezin. Dit vormt het nodige draagvlak voor herstel en verzoening.

Previous slide
Next slide
Praktisch
Een wijze arts zei ooit: 'Het beste medicijn voor alle mensen is liefde.’
Iemand vroeg: 'Wat als het niet helpt?'
De arts antwoordde: 'Verdubbel dan de dosis.’